Door Ada
Voorbereidingen
Aan de voorbereidingen lag het niet. Maanden geleden begon de eerste commissievergadering. De bruggen werden gecontroleerd: één, misschien zelfs twee afsluitingen, dus er kwam een alternatieve route. Die route werd voorgeroeid; takken werden gesnoeid en een dwarsliggende, zinkende boot gemeld. Leden werden gevraagd te helpen bij de meest uiteenlopende taken. Intussen hielden we contact met steeds meer aangemelde teams:: uiteindelijk werden het er 36 — zes meer dan we dachten aan te kunnen, waarvan drie uit België. We moesten zelfs een paar teams teleurstellen. We zaten overvol.
Alternatieve route
Dan breekt de week voor de marathon aan. Gelukkig is de brug bij Halfweg weer vrijgegeven. Op vrijdagavond blijkt echter een van de lage bruggetjes in de Zomersloot afgesloten. Gelukkig is er een alternatieve route. ’s Morgens wordt nogmaals een aangepaste GPX-route gemaakt en gedeeld.
Gezellige drukte
Zaterdagochtend druppelen vanaf 6.30 uur de eerste vrijwilligers binnen. Er zijn veel sjouwers om de boten snel van het parkeerterrein naar onze locatie te tillen, zodat de 12 botenwagens door kunnen naar het parkeerterrein van Persoon. Daarna arriveren de 150 deelnemers. Koffie, thee en paasbrood als welkom. Het is druk bij de stuurliedenvergadering; er wordt met veel aandacht geluisterd, vooral naar de uitleg over de in allerijl nogmaals aangepaste route. Iedereen wil precies weten hoe het zit.
Gestremde brug toch open
De veiligheidskeuring verloopt soepel en om 8.40 uur zijn alle boten vertrokken. Intussen horen we dat de eerder gestremde brug toch open blijkt te zijn. Maar de alternatieve GPX-route is al gedeeld, dus: toch stuurboord uit, de Zevenhuizervaart op, naar het grote water en vandaar de route weer oppakken. (Sorry Eric, we moesten even duidelijk zijn.)
Voor de vrijwilligers is niets te gek
Foto’s stromen binnen van roeiers op de Ringvaart, smalle sloten en lage bruggetjes, waarbij voor de vrijwilligers niets te gek is. Plat op de buik liggend helpen ze de boten een extra handje zodat de route goed vervolgd kan worden. Het meegebrachte toiletpapier bij Asopos blijkt geen overbodige luxe. Gelukkig zijn de toiletten wél schoon.
Afgebroken blad
Een appje: kunnen wij een set riemen naar de Ringsloot brengen? Het team dat voorop ligt heeft een afgebroken blad. De voorzitter moet flink aanzetten om hen op de fiets in te halen, met twee riemen onder de arm. Maar ook dat lukt uiteindelijk.
Hartverwarmend
De eerste boot komt al voor 14.00 uur binnen. Wat een snelheid! Geleidelijk druppelen alle boten binnen. Sommigen hebben slechts een enkel buitje gehad, maar velen zijn getrakteerd op een pittige hagelbui. Jammer, want de dag begon prachtig: weinig wind bij zo’n 8 graden, bewolkt en soms zelfs een flauw zonnetje. Enkelen komen verkleumd aan, maar de overheerlijke, hartverwarmende Iris Kruidenbitter doet wonderen. Dit jaar is hij dan ook bijzonder populair. Ook de Iris-bloembolletjes worden weer zeer gewaardeerd.
Dampende sociëteit
De boten worden vlot uit het water gehaald, opnieuw met hulp van vele vrijwilligers. Daarna is het tijd om op te warmen onder een warme douche en te genieten van de onovertroffen Indonesische rijsttafel. In een volle, dampende sociëteit worden de avonturen van de dag nog eens uitgewisseld. Overal blije gezichten. Het enige smetje op deze prachtige dag is het tekort aan de vegetarische variant. Daar kunnen we helaas niets meer aan veranderen; een aandachtspuntje voor volgend jaar.
Beter kan haast niet
Kortom: dit jaar meer teams, meer route-aanpassingen, meer vrijwilligers, meer variatie in het weer op één dag, en vooral meer lovende woorden achteraf:
“Lijf en leden hebben genoten van deze goed georganiseerde tocht, maar vooral van de warmte waarmee we ontvangen en geholpen werden. De route was één van de mooiste die wij ooit geroeid hebben. Dit was een marathon waar nog lang over gesproken zal worden.”
Beter dan dit wordt het haast niet. Of toch…?
