Geschreven door Milou Galdeij
Allereerst een persoonlijke noot: Volgend jaar ga ik studeren en mijn roeicarriere voortzetten bij Njord in Leiden. Ik zal dus niet vaak meer te zien zijn op het Iris-vlot, maar nooit vergeten dat hier mijn basis ligt.
Daarom wil ik ook Mariette super bedanken voor alle uren die zij met mij meegefietst heeft en in mijn roeitechniek heeft geinvesteerd. En ook Menno als meest trouwe supporter en chauffeur bij wedstrijden.
Coupe de la Jeunesse
Van 24 t/m 26 juli vond dit jaar de Coupe de la jeunesse zo’n 9,5 uur rijden vanaf lisse plaats in luzerne Zwitserland. Dit betekende dus ook vroeg op om te gaan rijden. Ik werd op 23 juli om 14 uur aanwezig verwacht dus om half 3 ging de wekker. Onderweg veel geslapen, maar natuurlijk ook gezellig gehad met de supporters die kwamen kijken.
Eenmaal aangekomen waren de boten al klaargemaakt. We konden dus meteen de Rotsee op voor een korte training en natuurlijk veel om ons heen kijken, want de roeibaan ligt tussen de bergen en heeft dus ook een prachtig uitzicht. Na de training met z’n allen naar het hotel rijden zo’n 30 minuten van de baan af. In het hotel met iedereen gegeten en savonds nog met de Franse en Italiaanse roeiers uit het zelfde hotel gepraat. Om 11 uur ging het licht uit want de volgende ochtend werd ik om 8 uur aan het ontbijt verwacht.
Het ontbijt was een stuk drukker dan verwacht, omdat er een hele hoop andere roeiers uit andere landen ook moesten ontbijten. Dit zorgde ervoor dat het snel een broodje pakken was en in de auto verder opeten. Bij de baan aangekomen omkleden en boten in het water voor een training in de 4- (vier zonder). In de training moesten we nog een paar harde stukken doen als voorbelasting van de wedstrijden dit weekend. Deze gingen wel heel goed en gaven ons vertrouwen voor de dag erna. Eenmaal van het water af kregen we in het clubgebouw een warme lunch. En om 16 uur werden we weer op de roeibaan verwacht voor de openingsceremonie en wedstrijd van de mix8+ en reserve skiffs. Tussendoor konden we dus nog even naar het hotel om ons op te frissen en nog even uit te rusten. En dat laatste is zeker gelukt met een kleine powernap.
De openingsceremonie was een korte toespraak over de natuur rondom de baan en een inspirerend verhaal van een oud jeugdroeier die zelf uiteindelijk op de Olympische spelen heeft gestaan. Verder werd er door elk land 1 jongen en 1 meisje uitgekozen om hun land te vertegenwoordigen door met het blad van hun land naar voren te komen. Daarna snel naar het hotel om te eten. Na nog wat kletsen op de kamers en de binnenplaats ban het hotel ook weer lekker slapen om uitgerust de volgende dag de eerste wedstrijd te starten.
Zaterdagochtend de dag van de eerste wedstrijd begonnen de spanningen toch wel een beetje te komen bij mij. De voorwedstrijd van de 4- (vier zonder) was om 10.50 uur dus om 9.45 uur laatste zenuwplasje en de boot in. Tijdens het oproeien verdwenen de spanningen vrij snel en had ik er goed vertrouwen in dat we met elkaar het beste er uit zouden halen. In onze heat zaten inclusief ons 4 boten waarvan de eerste 3 zeker door gingen. Daarna werd er van de 2 langzaamste van elke heat naar de tijd gekeken. Gelukkig hing het hier niet om bij ons. We werden 2e in de voorwedstrijd en dat betekende dus een plek in de finale. Na het uitroeien en de boot weer terug in de stelling te hebben gelegd kregen we strikte orders om snel te gaan lunchen en daarna in de schaduw te gaan liggen/zitten. Dus dat deden we dan ook braaf. En ben ik met muziek in m’n oortjes zelfs nog een half uurtje in slaap gevallen.
Vervolgens hadden we om 15.30 weer bij de boot afgesproken om de wedstrijd samen met de coach nog voor te bespreken. Om 16.30 was onze start, deze verliep niet heel soepel. Net voor het startschot werden we door een windvlaag scheef geblazen waardoor we vrijwel direct na de start in de ballenlijn terecht kwamen. En hier hebben we zeker veel kostbare seconden op verloren. Later in de race hebben we zeker ook nog wat goed gemaakt maar helaas niet genoeg voor een podiumplek. Dat was erg balen voor ons alle vier. Met een tijd van 7.21.10 zijn we als 4e over de finish gekomen.
Savonds bij het avondeten nog de verjaardag gevierd van een ploeggenoot die 18 werd door met z’n allen te zingen en natuurlijk werden er ook kaarsjes uitgeblazen. Daarna nog even gekletst en snel naar bed want de volgende ochtend stond de wekker om half 5.
Om 5 uur zaten we dan aan de ontbijttafel met onze slaperige hoofden. Op de baan aangekomen hebben de we de 8+ in de schragen gelegd om voetenboorden af te stellen. Daarna ging die weer terug de stelling in voor 45 minuten en toen mocht die er uit om het water op te gaan. Voor de race in de 8+ waren er evenveel inschrijvingen als mensen die door mochten naar de finale. Hierdoor maakte het niet echt uit welke plek je in de voorwedstrijd eindigde. Dus als raceplan hebben we hard gestart en de eerste 500 meter op wedstrijdtempo gevaren. Hierna zakte we terug naar een stevige trap op tempo 30 waarna we de laatste 250 meter nog wel een eindsprint inzette. Door dit wedstrijdplan hebben we veel kracht gespaard voor de spannende finale om 11.15 uur.
Bij deze finale waren we goed uit de start en bleven we goed bij de rest van de boten. Na 1000 meter merkte je wel de vermoeidheid in de hele boot van het zware weekend. Hierdoor groeide het gat tussen ons en de voorste ploegen wat. De laatste 400 meter begonnen we met de laatste push richting de eindsprint en probeerde er nog aan te haken. Helaas heeft dit net geen podiumplek opgeleverd. We zijn met een tijd van 6.44.79 als 4e over de finish gekomen. Dat was erg balen in de boot. Na het lange stuk uitroeien hebben we snel de boot afgeriggerd en deze samen met de riemen op de botenwagen gelegd zodat die weer terug naar Nederland kon.
Wij waren nu vrij en kon de pret echt beginnen, roeipakjes ruilen. Ik heb veel getwijfeld en gevraagd en heb uiteindelijk 2 van mijn Nederland pakjes weten te ruilen voor 1 Italië en 1 Denemarken pakje. En natuurlijk 1 van mijn Nederland roeipakjes zelf gehouden. Nadat de laatste boten op de botenwagen waren gelegd heb ik nog lang staan praten met mijn ploeggenoten en inmiddels wel vriendinnen. En toen kwam toch wel het besef dat ik er veel volgend roeiseizoen niet vaak meer zou zien.
Ik kijk uiteindelijk zeker met een hele positieve blik terug op het weekend en de trainingsperiode op de bosbaan ervoor. Ik vond het fantastisch om mee te maken en heel dankbaar voor deze kans. En heb zeker mijn laatste jeugdroeijaar met een knaller afgesloten.
