Door Rob Heemskerk
De missie was helder: de Ringvaart Regatta roeien. En nee, dat is geen ontspannen zaterdagochtendtochtje met een thermoskan in de boot of een KMA-tje, maar een roeimarathon van liefst 100 kilometer. Deze iconische wedstrijd, georganiseerd door de Delftse studentenroeivereniging Laga, trekt elk jaar honderden roeiers uit binnen- en buitenland die komen voor afstanden, tijden, records of gewoon een goed verhaal voor later. De tocht begint bij roeivereniging Asopos de Vliet in Leiden en eindigt op Lijm & Cultuur in Delft. Onderweg kom je werkelijk alles tegen: gestuurde en ongestuurde boten, c-boten en gladde boten, skiffs en boord achten. Ook het deelnemersveld is een bont gezelschap: van doorgewinterde kilometervreters tot enthousiaste beginners, van bloedserieus tot ‘lang leve de lol’, en van piepjong tot eh… rijper. Omdat veel deelnemers student waren, moest je voor de categorie ‘rijp’ wel even goed zoeken. Ons team viel daardoor subtiel op bij het publiek aan de walkant. Aan het eind van de tocht riep een toeschouwster in Delft dan ook bewonderend: ‘Kijk nou, die roeien hard, maar ze lijken wel ouder dan 50!’
Graag stel ik ons team nog even voor: Monique, Rob, Guus, Ton en Dennis. Vijf mensen, vijf motivaties, één boot en vermoedelijk hier en daar ook vijf verschillende pijngrenzen. Monique was onze voortreffelijke en energieke stuurvrouw, en bovendien gul genoeg om Rob een herkansing te gunnen nadat hij vorig jaar letterlijk al vóór de finish was uitgeschakeld — door van zijn fiets te vallen. Rob greep die tweede kans met beide handen aan, wat in de roeisport toch altijd handig is. Guus wilde graag zijn tweede blik halen — oftewel een medaille — en hoe mooi is het om dat samen met je vader te doen? Ton en Dennis hoefden eigenlijk niet lang na te denken: die zijn altijd wel te porren voor een sportieve uitdaging, zolang die maar lekker lang duurt en bij voorkeur ook een beetje afziet potentieel heeft.
De start in Leiderdorp stond gepland om 8.15 uur. Ook Maarten, Petra en Hans stonden al vroeg in de actiestand om ons onderweg met de fiets te begeleiden en extra aan te moedigen. Alleen had het weer duidelijk eigen plannen: door een onweersbui werd de start een uur uitgesteld en mochten we pas om 9.15 uur vertrekken. Als boot nummer 144 gingen we uiteindelijk het water op. De eerste 40 kilometer hadden we de wind vol tegen, want blijkbaar vond de weergoden dat we het niet te makkelijk moesten krijgen. Vooral de oversteek van de Kaag was pittig, met stevige wind en hoge golven. Daar lukte het helaas niet helemaal om het water van de Kaag buiten de boot te houden.
Bij kilometerpunt 25 (Aalsmeerderdijk), 63 (Lisse) en 88 (Leidschendam) stapten we uit voor een pauze en alles wat daar logistiek en lichamelijk bij hoort. Aanmeren bij de Aalsmeerderdijk was nog een kleine uitdaging, maar dankzij de fantastische hulp van Maarten en Menno konden we veilig in- en uitstappen. Leidschendam was een verplichte stop, simpelweg omdat het water daar ophoudt en de boot uit het water getild moest worden. Maar het absolute hoogtepunt van de tussenstops was natuurlijk Lisse.
Op weg naar Lisse ontstond al een treintje met Iris meefietsers. Vervolgens dan uiteindelijk aanmeren aan de dijk voor een groots en onvergetelijk ontvangst bij de tent van Iris! Een ergometer was de dijk opgesjouwd. Sponsoren waren uitgenodigd en ook aanwezig. In de tent was alles tiptop verzorgd: koek, ijs, gebak, thee en koffie — precies wat een mens nodig heeft als hij nog tientallen kilometers moet roeien en tegelijk wil doen alsof het allemaal best meevalt. Minstens zo opwekkend was het enthousiasme van de vele aanwezige leden. Daardoor kon het team er weer vol tegenaan. Met goede moed en een mooi stabiel tempo werden de laatste 37 kilometer afgelegd. Helemaal aan het eind moest er nog een sprint van 500 meter worden getrokken. Vooral Guus was daar supergemotiveerd voor, en met alles wat nog in armen en benen zat en met een gezonde dosis wilskracht, werden de laatste snelle meters richting finish eruit geperst.
Na het ophalen van het blik, toch maar even op de lijst met uitslagen gekeken. En wat bleek, we waren 9egeworden. Weliswaar met een forse achterstand op nummer 1 maar in de top 10 eindigen bij de Ringvaart Regatta klinkt toch echt niet slecht.
